Home
HomeNieuws ContactForeign rights
       
   
Het wonderland van Lewis Carroll
 
 Proza
Recensies
 
Carel Peeters, 2012

Lewis Carroll (1832-1898), de schrijver van Alice in Wonderland, is lang gehouden voor een verlegen stotterende wiskundeleraar die jonge meisjes fotografeerde en leuke brieven schreef. Carel Peeters roept in Het wonderland van Lewis Carroll een heel ander beeld op, en wel dat van een man met een orkest aan verschillende persoonlijkheden in zich. De rebel Carroll, en de vrome victoriaan. De geestelijke die op wereldse genoegens gesteld was. De vrijgevige Carroll die zijn hele leven rood stond bij de bank, en de man die zijn vriendschap met meisjes als afleiding gebruikte om met volwassen vrouwen om te kunnen gaan. De auteur van pamfletten en bemoeizuchtige ingezonden brieven. De man die de werkelijke Alice niet echt als zijn muze beschouwde. En natuurlijk de schrijver van het tijdloze meesterwerk Alice in Wonderland, het boek over een meisje dat geconfronteerd wordt met de krankzinnige wereld van de volwassenen.


Recensies

An intriguing book (EtAlors, EtAlors magazine, 8 oktober 2013)
'A thorough and intriguing book with a constant undertone of love'for Carroll’s oeuvre.'


Een ode aan Carroll (Eric Palmen, Biografieportaal, 16 juni 2013)
'(...) een liefdesverklaring aan het oeuvre van Lewis Carroll, waarin hij recht wil doen aan de veelkantigheid van diens leven en werk.'

Aanstekelijk enthousiast (Liliane Waanders, De Contrabas, 10 juni 2013)
'Wat Carel Peeters heel goed doet is al die onderwerpen indikken - zonder dat daardoor een feitenbrij ontstaat, ordenen en met elkaar in verband brengen.'

Mysterie (Cobra, 8 mei 2013)
'Lewis Carroll blijft tot de verbeelding spreken: van verlegen stotteraar en stoffige Victoriaan tot wilde fantast.'

Een boeiende studie (Michael Minneboo, 29 april 2013)
'Peeters toont dat de persoon Dodgson complexer in elkaar stak dan de mythe doet vermoeden.'

Een karakterschets (Joep van Ruiten, Dagblad van het Noorden, 27 april 2013)
'****'
'Een caleidoscopisch beeld van een caleidoscopisch mens. (...) Peeters doet moeite om ook het onschuldige karakter te benadrukken.'