|
|
|
|
|
 |
 |
|||||||||||||||||||
 |
 |
|||||||||||||||||||
|
|
|
||||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||||
|
|
|
Judith Vanistendael, 2007 Liefde natuurlijk en hartstocht, daarover gaat het in het debuut van de Vlaamse tekenaar Judith Vanistendael. In De maagd en de neger observeert een vader de liefde tussen zijn dochter Sofie, economiestudente, en Abou, politiek vluchteling uit Togo. Aanvankelijk ziet de vader de relatie van zijn dochter niet zitten. Maar zijn afkeer van deze verhouding verandert gaandeweg. Uiteindelijk vertrouwen vader en moeder op het koppige kompas van hun dochter en héél langzaam, haast onmerkbaar, gaan ze Abou zelfs waarderen. Recensies Treffend (Wolfsprent, 1 juni 2007) 'In haar tekeningen concentreert Vanistendael zich volledig op haar personages, die ze met minimale middelen treffend neerzet. De lijnvoering past in de recente Franse autobiografische strip.' Bijzonder goed gemaakt (Stripgids, 1 april 2007) 'De maagd en de neger is wellicht het beste Vlaamse stripdebuut van de voorbije jaren, door de combinatie van uitstekend tekenwerk in een zwierige, Frans aandoende stijl [...] met een bijzonder goed verteld verhaal. Een strip die hout snijdt, ergens over gaat en bijzonder goed gemaakt en verteld is. De hype moet u niet geloven, lees gewoon het boek.' Heel eigen stijl (Het Parool, 15 februari 2007) 'Judith Vanistendael kan prachtig tekenen. Haar stijl doet een beetje denken aan die van de Franse striptekenaar Loustal, maar is toch vooral heel eigen; krasserig en zwierig tegelijk.' Losjes gepenseeld (de Volkskrant, 9 februari 2007) 'Judith Vanistendael houdt haar boek in zwart-wit, losjes gepenseeld in een stijl die enigszins doet denken aan Craig Thompson van Blankets. Het penseel geeft vaart aan de tekeningen.' |
|
|
||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|||||||||||||||
.jpg)
